włókniarskie aktualności na wrzesień/październik 2017

Dawno tu nie publikowałam, bo sporo się działo na zapleczu pisania książki. Teraz po pierwszym spotkaniu z moim redaktorem prowadzącym, Kubą Bożkiem, zabieram się do jego uwag i pracy nad ostateczną wersją.

20 września 2017 r. powstał w Łodzi Rynek Włókniarek Łódzkich na mocy uchwały przegłosowanej jednogłośnie przez Radę Miejską. Rynek mieści się na rynku obecnej Manufaktury – dawniej zakładów im. Marchlewskiego – Poltex, pierwotnie fabryki Poznańskiego [o perypetiach z wędrującym pomysłem Placu, potem Rynku włókniarek napiszę szerzej innym razem].

Tymczasem zakończyły się warsztaty do pierwszej w historii Stowarzyszenia Topografie i Centralnego Muzeum Włókiennictwa wystawy tworzonej przez włókniarzy i włókniarki. Wernisaż już 5 października br., zamknięcie w grudniu.

Opowieści z miasta włókniarek” to wystawa byłych łódzkich włókniarek i włókniarzy. Łódź – jej charakter i tożsamość – ukazana zostanie z osobistej perspektywy osób zatrudnionych w przemyśle włókienniczym, bezpośrednio doświadczających jego pomyślności i upadku.
 
Łódź od XIX wieku była największym w Polsce ośrodkiem przemysłu włókienniczego, należąc jednocześnie do ścisłej światowej czołówki w tej branży. Włókiennictwo nie tylko napędzało gospodarkę miasta, ale także tworzyło jego tożsamość. Przez półtora wieku codziennością tego miasta były górujące nad zabudową mieszkalną kominy, długie mury z czerwonej cegły, przestronne hale fabryczne wypełnione równymi rzędami maszyn, przy których stały prządki, tkacze, cerowaczki, brakarki, dziewiarze… Kiedy w latach 90. XX wieku łódzki przemysł włókienniczy upadł wskutek transformacji ustrojowej i konkretnych decyzji politycznych, utraty rynków zbytu, chaotycznej prywatyzacji, wzrostu produkcji dalekowschodniej i likwidacji zakładów pracy, załamała się nie tylko gospodarka miasta, ale także jego pole symboliczne. Tysiące ludzi, którzy przez lata wiązali swoje życie z włókiennictwem przez oddaną pracę i niejednokrotnie wybór wykształcenia, w bardzo krótkim czasie utraciło poczucie bezpieczeństwa, środki do życia, istotną część swojej tożsamości. Zostali bez realnej pomocy ze strony władz i nadziei na nowy początek.
 

Wystawa „Opowieści z miasta włókniarek” to zwieńczenie kilkumiesięcznego procesu opierającego się na współpracy z byłymi łódzkimi włókniarkami i włókniarzami. Działanie rozpoczęło się zbieraniem historii mówionych. Następnie wszystkie osoby, które podzieliły się swoimi opowieściami zostały zaproszone do współtworzenia wystawy. Podczas dziesięciu spotkań warsztatowych (z których osiem odbyło się z Centralnym Muzeum Włókiennictwa w Łodzi, a dwa w Muzeum Fabryki) grupa robocza wspólnie tworzyła prace, wykorzystując wspomnienia, refleksje, przyniesione zdjęcia oraz inne pamiątki. Stały się one przedłużeniem zebranych opowieści. Efekty pracy oraz fragmenty przekazanych historii mówionych znajdą się na wystawie.

Projekt Łódzkiego Stowarzyszenie Inicjatyw Miejskich „Topografie”

Koordynacja: Izabella Alwingier i Joanna Kocemba
Opieka merytoryczna: Marta Madejska i Agata Zysiak
Promocja: Justyna Lesiak
Zdjęcia: Marcin Żebrowski
Grafika: Piotr Lipski
Transkrypcje: Jarosław Kubiak, Kinga Karp
Opracowanie dźwięku: Mateusz Bielichowski

Partnerzy: Centralne Muzeum Włókiennictwa w Łodzi, Muzeum Fabryki

Projekt dofinansowany z dotacji Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Wydarzenie na FB tutaj.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s